• Dwie dziewczyny stoją na tle morza i gór.
  • Dwie dziewczyny leżą na kocu wśród instrumentów.
  • Dwie dziewczyny opierają się o siebie plecami. Trzymają skrzypce i akordeon.

Caamaño&Ameixeiras to duet, w którego nazwie kryją się nazwiska dwóch artystek – Sabeli Caamaño i Antíi Ameixeiras.

Ten powstały w 2018 r. zespół skupia się na muzyce hiszpańskiej Galicji. Zainteresowanie to wynika m.in. z historii każdej z artystek.

Sabela Caamaño od początku miała kontakt z muzyką tradycyjną, a w wieku 7 lat zaczęła naukę gry na akordeonie, co uzupełniła potem kierunkowym wykształceniem akademickim. I chociaż na przestrzeni lat brała udział w wielu inicjatywach muzycznych, to jednak obecny zespół traktuje jako swój główny i najbardziej osobisty projekt artystyczny.

Antía Ameixeiras jako kilkulatka po raz pierwszy świadomie zetknęła się z muzyką ludową w miejscu, z którego pochodzi – niewielkiej miejscowości Baio, leżącej na wybrzeżu Costa de Morte. To właśnie tam nauczyła się tańczyć i grać na pandeireta, czyli galicyjskim bębnie obręczowym. Jednocześnie zaczęła naukę gry na skrzypcach, którą kontynuowała na studiach – tym razem nie w wersji klasycznej, a tradycyjnej.

Artystki łączą świat tradycji i muzyki tworzonej przez nie same. Jak mówią, całą pracę nad repertuarem wykonują wspólnie – zespołowo budują każdą kompozycję i aranżację, omawiają też każdą nutę i każdy akord. A wszystko po to, by stworzyć własny język artystyczny.

Dużo wysiłku poświęcają też doborowi poruszanych przez siebie tematów. Już podczas przygotowywania pierwszej płyty korzystały m.in. z nagrań archiwalnych pochodzących z lat 50. i 60. XX wieku. Odwoływały się także do postaci legendarnych, miejscowych muzykantów, by odtworzyć charakter lokalnej muzyki tanecznej. Natomiast podczas prac nad drugim albumem postanowiły zanurzyć się w dawnych obrzędach. Chciały je lepiej poznać i zrozumieć, dlatego odwiedzały np. Muzeum Ludu Galicyjskiego w Santiago de Compostela czy nawiązały kontakt z antropologiem Rafą Quintią, który wprowadził je w świat popularnych w Galicji rytuałów uzdrawiających. Dzięki niemu poznały kobiety posiadające „dar” i potrafiące usunąć tzw. „powietrze umarłych”. Na tych terenach popularne jest bowiem przeświadczenie, że osoby zmarłe mogą sprowadzać na żywych ból i choroby. Ważne jest więc, by odpowiednimi zabiegami sprawdzić, jaką przyczynę ma dana dolegliwość, gdzie jest ulokowana, a w razie potrzeby usunąć ją np. poprzez okadzanie konkretnymi ziołami i wypowiadanie odpowiednich formuł słownych. Proces ten prowadzi do zamiany złego powietrza w „powietrze żywych”. Zarówno ta tradycja, jak i wiele innych przekonań oraz obrzędów, stały się inspiracją do powstania 9 utworów z ostatniej płyty zespołu.

Sabela Caamaño gra na akordeonie, natomiast Antía Ameixeiras na skrzypcach oraz śpiewa.

Facebook: Caamaño&Ameixeiras
Instagram: caamano_ameixeiras