Pan Jacek Wiak zajmuje si\u0119 rze\u017ab\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Tak m\u00f3wi o swojej historii: „Od najm\u0142odszych lat lubi\u0142em robi\u0107 \u0142\u00f3dki z kory. B\u0119d\u0105c uczniem szko\u0142y podstawowej, bodaj\u017ce 3 klasy, mia\u0142em okazj\u0119 spotka\u0107 i zobaczy\u0107 przy pracy miejscowego rze\u017abiarza, J\u00f3zefa Kul\u0119, kt\u00f3ry zosta\u0142 zaproszony przez nauczycielk\u0119 na lekcj\u0119 plastyki. Zainspirowany tym zacz\u0105\u0142em eksperymentowa\u0107 z drewnem i stopniowo zdobywa\u0107 do\u015bwiadczenie. Ten proces trwa do dzi\u015b i b\u0119dzie kontynuowany, dop\u00f3ki fizyczno\u015b\u0107 na to pozwoli. W swojej tw\u00f3rczo\u015bci pr\u00f3buj\u0119 r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w drewna, ale te\u017c kamienia, a tak\u017ce r\u00f3\u017cnej tematyki pracv – od sakralnej, przez ludow\u0105, przyrodnicz\u0105 a\u017c po fantastyczn\u0105. Staram si\u0119 dzieli\u0107 m\u00f3j czas mi\u0119dzy kamie\u0144 i drewno, i ca\u0142y czas si\u0119 rozwija\u0107<\/em>„.<\/p>\n\n\n\n Mimo pierwszego, szkolnego kontaktu z miejscowym tw\u00f3rc\u0105, pan Jacek pozosta\u0142 samoukiem. Swoje do\u015bwiadczenie zdobywa\u0142 samodzielnie, metod\u0105 pr\u00f3b i b\u0142\u0119d\u00f3w. Swoje prace wykonuje z drewna pochodz\u0105cego z w\u0142asnego lasu i kamieni znalezionych na polach. <\/p>\n\n\n\n Nale\u017cy do Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Ludowych. Za upowszechnianie sztuki ludowej otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Starosty Lubartowskiego.<\/p>\n\n\n\n