Pan Micha\u0142 Kowalik to pasjonat sztuki ludowej i folkloru, a tak\u017ce absolwent kulturoznawstwa, dzi\u015b doktorant w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych i Sztuki Uniwersytetu Marii Curie-Sk\u0142odowskiej w Lublinie. Swoj\u0105 przygod\u0119 z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 ludow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 od pisanek, w kt\u00f3rych \u015bwiat wprowadzi\u0142a go ciotka, Teresa Gutek z Krzczonowa. Znany jest r\u00f3wnie\u017c z wykonywania \u015bwiat\u00f3w, czyli bo\u017conarodzeniowych ozd\u00f3b z kolorowego op\u0142atka. Tworzy zar\u00f3wno najprostsze formy kuliste, jak i te bardziej rozbudowane, z\u0142o\u017cone nawet z kilkuset wyci\u0119tych element\u00f3w. \u015awiaty to jednak nie jedyna dziedzina jego tw\u00f3rczo\u015bci. Artysta wykonuje tak\u017ce m.in. charakterystyczne dla Lubelszczyzny paj\u0105ki ze s\u0142omy i bibu\u0142y, wycinanki oraz pisanki technik\u0105 batikow\u0105. Wr\u0119cz do perfekcji opanowa\u0142 wcale nie\u0142atwy haft krzczonowski, odtwarzaj\u0105c jego najstarsze wzory. Prace tworzy g\u0142\u00f3wnie z surowc\u00f3w pozyskiwanych ze swojego ogrodu np. s\u0142omy, suszonych ro\u015blin, a tak\u017ce z mo\u017cliwie tradycyjnych i naturalnych materia\u0142\u00f3w np. p\u0142\u00f3tna lnianego czy we\u0142nianego sukna. Cho\u0107 na sta\u0142e nie praktykowa\u0142 u \u017cadnego mistrza, to jednak korzysta\u0142 ze wskaz\u00f3wek m.in. pani Renaty Sadurskiej z Walentynowa (krawiectwo ludowe). Nale\u017cy do Stowarzyszenia Tw\u00f3rc\u00f3w Ludowych.<\/p>\n\n\n\n