Pi\u0119\u0107 kobiet: Daina Norvai\u0161yt\u0117, Egl\u0117 Serei\u010dikien\u0117, Rima Visackien\u0117, Daiva Vy\u010dinien\u0117 \u2013 liderka oraz Audron\u0117 \u017dilinskien\u0117 wykonuje oryginalne pie\u015bni polifoniczne zwane sutartin\u0117s. Tym, co wyr\u00f3\u017cnia je na tle litewskiej muzyki ludowej, jest r\u00f3\u017cnorodne u\u017cycie interwa\u0142\u00f3w, akcentowanych schemat\u00f3w rytmicznych, przeplatanie si\u0119 g\u0142os\u00f3w, r\u00f3wnoczesne wy\u015bpiewywanie dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych tekst\u00f3w (g\u0142\u00f3wnego oraz refrenu). Te cechy, charakterystyczne dla pie\u015bni polifonicznych, wymagaj\u0105 od artystek doskona\u0142ej jedno\u015bci, nawyku wsp\u00f3lnego \u015bpiewania (nazwa sutartin\u0117s wywodzi si\u0119 od czasownika \u201esutarti\u201d \u2013 zgadza\u0107 si\u0119, jednoczy\u0107). Dlatego nieprzypadkowo od najdawniejszych czas\u00f3w sutartin\u0117s \u015bpiewane by\u0142y w ma\u0142ych grupach (2, 3 lub 4 kobiet).<\/p>\n
Pierwotnie, grupa zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez liderk\u0119 Daiv\u0119 Ra\u010di\u016bnait\u0117-Vy\u010dinien\u0117 w Szkole Artystycznej im. Mikalojusa Konstantinasa \u010ciurlionisa w 1982 r. Sk\u0142ad grupy uleg\u0142 p\u00f3\u017aniej zmianie. \u201eTrys keturiose\u201d (\u201etrzy z czterech\u201d) to s\u0142owa jednego refrenu, kt\u00f3re w przewrotny spos\u00f3b komentuj\u0105 zmieniaj\u0105cy si\u0119 sk\u0142ad grupy (czasem \u015bpiewaczek jest trzy, czasem cztery). Grupa ma du\u017ce do\u015bwiadczenie w pie\u015bniach ludowych i nie na\u015bladuje nagra\u0144 archiwalnych ale raczej pr\u00f3buje zachowywa\u0107 autentyczne brzmienie d\u017awi\u0119ku sutartin\u0117s. Pie\u015bniarki staraj\u0105 si\u0119 zrozumie\u0107 archaiczny j\u0119zyk, do\u015bwiadczy\u0107 g\u0142\u0119bokiego prze\u017cycia duchowego i estetycznego oraz przekaza\u0107 te uczucia wsp\u00f3\u0142czesnemu s\u0142uchaczowi. Staraj\u0105 si\u0119 tak\u017ce zbli\u017cy\u0107 do sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej i wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z kompozytorami i artystami medialnymi.<\/p>\n
Tradycyjny \u015bpiew bez \u017cadnego instrumentu towarzysz\u0105cego (r\u00f3\u017cnorodny akompaniament jest powszechny we wsp\u00f3\u0142czesnej interpretacji sutartin\u0117s \u2013 folk-rock, folk-jazz itp.) jest najbardziej preferowan\u0105 form\u0105 intonowania sutartin\u0117s jako kontemplacji. Tylko \u015bpiewanie a cappella stwarza mo\u017cliwo\u015b\u0107 uwa\u017cnego s\u0142uchania swoich g\u0142os\u00f3w, rytmicznych pulsacji, wymowy sylab, potencjalnego wsp\u00f3lnego \u201eoddychania\u201d, tworzenia specjalnej harmonii.<\/p>\n
Pie\u015bniarki bra\u0142y udzia\u0142 w licznych koncertach, festiwalach i projektach dotycz\u0105cych sutartin\u0117s w ca\u0142ej Europie. W Lublinie wyst\u0119powa\u0142y w 2011 roku podczas festiwalu \u201eNajstarsze Pie\u015bni Europy\u201d.<\/p>\n","protected":false},"featured_media":0,"template":"","meta":{"_acf_changed":true,"ngg_post_thumbnail":0},"kategoria_wydarzenia":[],"edycja":[31],"class_list":["post-4546","artysta","type-artysta","status-publish","hentry","edycja-31"],"acf":[],"yoast_head":"\n